२१२. पंसुकूलपरियेसनकथा

३४१. तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. एकच्चे भिक्खू सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय, एकच्चे भिक्खू नागमेसुं. ये ते भिक्खू सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय ते पंसुकूलानि लभिंसु. ये ते भिक्खू नागमेसुं ते एवमाहंसु – ‘‘अम्हाकम्पि, आवुसो, भागं देथा’’ति. ते एवमाहंसु – ‘‘न मयं, आवुसो, तुम्हाकं भागं दस्साम. किस्स तुम्हे नागमित्था’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, नागमेन्तानं नाकामा भागं दातुन्ति.

तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. एकच्चे भिक्खू सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय, एकच्चे भिक्खू आगमेसुं. ये ते भिक्खू सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय ते पंसुकूलानि लभिंसु. ये ते भिक्खू आगमेसुं ते एवमाहंसु – ‘‘अम्हाकम्पि, आवुसो, भागं देथा’’ति. ते एवमाहंसु – ‘‘न मयं, आवुसो, तुम्हाकं भागं दस्साम. किस्स तुम्हे न ओक्कमित्था’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, आगमेन्तानं अकामा भागं दातुन्ति.

तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. एकच्चे भिक्खू पठमं सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय, एकच्चे भिक्खू पच्छा ओक्कमिंसु. ये ते भिक्खू पठमं सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय ते पंसुकूलानि लभिंसु. ये ते भिक्खू पच्छा ओक्कमिंसु ते न लभिंसु. ते एवमाहंसु – ‘‘अम्हाकम्पि, आवुसो, भागं देथा’’ति. ते एवमाहंसु – ‘‘न मयं, आवुसो, तुम्हाकं भागं दस्साम. किस्स तुम्हे पच्छा ओक्कमित्था’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, पच्छा ओक्कन्तानं नाकामा भागं दातुन्ति.

तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. ते सदिसा सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय. एकच्चे भिक्खू पंसुकूलानि लभिंसु, एकच्चे भिक्खू न लभिंसु. ये ते भिक्खू न लभिंसु, ते एवमाहंसु – ‘‘अम्हाकम्पि, आवुसो, भागं देथा’’ति. ते एवमाहंसु – ‘‘न मयं, आवुसो, तुम्हाकं भागं दस्साम. किस्स तुम्हे न लभित्था’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सदिसानं ओक्कन्तानं अकामा भागं दातुन्ति.

तेन खो पन समयेन सम्बहुला भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. ते कतिकं कत्वा सुसानं ओक्कमिंसु पंसुकूलाय. एकच्चे भिक्खू पंसुकूलानि लभिंसु, एकच्चे भिक्खू न लभिंसु. ये ते भिक्खू न लभिंसु ते एवमाहंसु – ‘‘अम्हाकम्पि, आवुसो, भागं देथा’’ति. ते एवमाहंसु – ‘‘न मयं, आवुसो, तुम्हाकं भागं दस्साम. किस्स तुम्हे न लभित्था’’ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, कतिकं कत्वा ओक्कन्तानं अकामा भागं दातुन्ति.

पंसुकूलपरियेसनकथा निट्ठिता.