२०१. तस्सुद्दानं
तिंस पावेय्यका भिक्खू, साकेतुक्कण्ठिता वसुं;
वस्संवुट्ठोकपुण्णेहि, अगमुं जिनदस्सनं.
इदं वत्थु कथिनस्स, कप्पिस्सन्ति च पञ्चका;
अनामन्ता असमाचारा, तथेव गणभोजनं.
यावदत्थञ्च उप्पादो, अत्थतानं भविस्सति;
ञत्ति एवत्थतञ्चेव, एवञ्चेव अनत्थतं.
उल्लिखि धोवना चेव, विचारणञ्च छेदनं;
बन्धनो वट्टि कण्डुस, दळ्हीकम्मानुवातिका.
परिभण्डं ओवद्धेय्यं, मद्दना निमित्तं कथा;
कुक्कु सन्निधि निस्सग्गि, न कप्पञ्ञत्र ते तयो.
अञ्ञत्र पञ्चातिरेके, सञ्छिन्नेन समण्डली;
नाञ्ञत्र पुग्गला सम्मा, निस्सीमट्ठोनुमोदति.
कथिनानत्थतं होति, एवं बुद्धेन देसितं;
अहताकप्पपिलोति, पंसु पापणिकाय च.
अनिमित्तापरिकथा, अकुक्कु च असन्निधि;
अनिस्सग्गि कप्पकते, तथा तिचीवरेन च.
पञ्चके वातिरेके वा, छिन्ने समण्डलीकते;
पुग्गलस्सत्थारा सम्मा, सीमट्ठो अनुमोदति.
एवं कथिनत्थरणं, उब्भारस्सट्ठमातिका;
पक्कमनन्ति निट्ठानं, सन्निट्ठानञ्च नासनं.
सवनं आसावच्छेदि, सीमा सहुब्भारट्ठमी;
कतचीवरमादाय, ‘‘न पच्चेस्स’’न्ति गच्छति.
तस्स तं कथिनुद्धारा,ए होति पक्कमनन्तिको;
आदाय चीवरं याति, निस्सीमे इदं चिन्तयि.
‘‘कारेस्सं न पच्चेस्स’’न्ति, निट्ठाने कथिनुद्धारो;
आदाय निस्सीमं नेव, ‘‘न पच्चेस्स’’न्ति मानसो.
तस्स तं कथिनुद्धारो, सन्निट्ठानन्तिको भवे;
आदाय चीवरं याति, निस्सीमे इदं चिन्तयि.
‘‘कारेस्सं न पच्चेस्स’’न्ति, कयिरं तस्स नस्सति;
तस्स तं कथिनुद्धारो, भवति नासनन्तिको.
आदाय याति ‘‘पच्चेस्सं’’, बहि कारेति चीवरं;
कतचीवरो सुणाति, उब्भतं कथिनं तहिं.
तस्स तं कथिनुद्धारो, भवति सवनन्तिको;
आदाय याति ‘‘पच्चेस्सं’’, बहि कारेति चीवरं.
कतचीवरो बहिद्धा, नामेति कथिनुद्धारं;
तस्स तं कथिनुद्धारो, सीमातिक्कन्तिको भवे.
आदाय याति ‘‘पच्चेस्सं’’, बहि कारेति चीवरं;
कतचीवरो पच्चेस्सं, सम्भोति कथिनुद्धारं.
तस्स तं कथिनुद्धारो, सह भिक्खूहि जायति;
आदाय च समादाय, सत्त-सत्तविधा गति.
पक्कमनन्तिका नत्थि, छक्के विप्पकते [छट्ठे विप्पकता (सी.), छच्चा विप्पकथा (क.)] गति;
आदाय निस्सीमगतं, कारेस्सं इति जायति.
निट्ठानं सन्निट्ठानञ्च, नासनञ्च इमे तयो;
आदाय ‘‘न पच्चेस्स’’न्ति, बहिसीमे करोमिति.
निट्ठानं सन्निट्ठानम्पि, नासनम्पि इदं तयो;
अनधिट्ठितेन नेवस्स, हेट्ठा तीणि नयाविधि.
आदाय याति पच्चेस्सं, बहिसीमे करोमिति;
‘‘न पच्चेस्स’’न्ति कारेति, निट्ठाने कथिनुद्धारो.
सन्निट्ठानं नासनञ्च, सवनसीमातिक्कमा;
सह भिक्खूहि जायेथ, एवं पन्नरसं गति.
समादाय विप्पकता, समादाय पुना तथा;
इमे ते चतुरो वारा, सब्बे पन्नरसविधि.
अनासाय च आसाय, करणीयो च ते तयो;
नयतो तं विजानेय्य, तयो द्वादस द्वादस.
अपविलाना नवेत्थ [अपविलायमानेव (स्या.), अपविना नव चेत्थ (सी.)], फासु पञ्चविधा तहिं;
पलिबोधापलिबोधा, उद्दानं नयतो कतन्ति.
इमम्हि खन्धके वत्थू दोळसकपेय्यालमुखानि एकसतं अट्ठारस.
कथिनक्खन्धको निट्ठितो.