१४०. द्वेवाचिकादिपवारणा

२३४. तेन खो पन समयेन कोसलेसु जनपदे अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय सवरभयं अहोसि. भिक्खू नासक्खिंसु तेवाचिकं पवारेतुं. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, द्वेवाचिकं पवारेतुन्ति.

बाळ्हतरं सवरभयं अहोसि. भिक्खू नासक्खिंसु द्वेवाचिकं पवारेतुं. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, एकवाचिकं पवारेतुन्ति.

बाळ्हतरं सवरभयं अहोसि. भिक्खू नासक्खिंसु एकवाचिकं पवारेतुं. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, समानवस्सिकं पवारेतुन्ति.

तेन खो पन समयेन अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय मनुस्सेहि दानं देन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता होति. अथ खो तेसं भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘मनुस्सेहि दानं देन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं रत्ति विभायिस्सति. कथं नु खो अम्हेहि पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय मनुस्सेहि दानं देन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता होति. तत्र चे, भिक्खवे, भिक्खूनं एवं होति – ‘‘मनुस्सेहि दानं देन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं रत्ति विभायिस्सती’’ति, ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. मनुस्सेहि दानं देन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं रत्ति विभायिस्सति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो द्वेवाचिकं, एकवाचिकं, समानवस्सिकं पवारेय्या’’ति.

इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय भिक्खूहि धम्मं भणन्तेहि…पे… सुत्तन्तिकेहि सुत्तन्तं सङ्गायन्तेहि… विनयधरेहि विनयं विनिच्छिनन्तेहि… धम्मकथिकेहि धम्मं साकच्छन्तेहि… भिक्खूहि कलहं करोन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता होति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘भिक्खूहि कलहं करोन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं रत्ति विभायिस्सती’’ति, ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. भिक्खूहि कलहं करोन्तेहि येभुय्येन रत्ति खेपिता. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं रत्ति विभायिस्सति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो द्वेवाचिकं, एकवाचिकं, समानवस्सिकं पवारेय्या’’ति.

तेन खो पन समयेन कोसलेसु जनपदे अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय महाभिक्खुसङ्घो सन्निपतितो होति, परित्तञ्च अनोवस्सिकं [अनोवस्सकं (क.)] होति, महा च मेघो उग्गतो होति. अथ खो तेसं भिक्खूनं एतदहोसि – ‘‘अयं खो महाभिक्खुसङ्घो सन्निपतितो, परित्तञ्च अनोवस्सिकं, महा च मेघो उग्गतो. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं मेघो पवस्सिस्सति. कथं नु खो अम्हेहि पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय महाभिक्खुसङ्घो सन्निपतितो होति, परित्तञ्च अनोवस्सिकं होति, महा च मेघो उग्गतो होति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो महाभिक्खुसङ्घो सन्निपतितो, परित्तञ्च अनोवस्सिकं, महा च मेघो उग्गतो. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं मेघो पवस्सिस्सती’’ति. ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं महाभिक्खुसङ्घो सन्निपतितो, परित्तञ्च अनोवस्सिकं, महा च मेघो उग्गतो. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं मेघो पवस्सिस्सति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो द्वेवाचिकं, एकवाचिकं, समानवस्सिकं पवारेय्या’’ति.

इध पन, भिक्खवे, अञ्ञतरस्मिं आवासे तदहु पवारणाय राजन्तरायो होति…पे… चोरन्तरायो होति… अग्यन्तरायो होति… उदकन्तरायो होति… मनुस्सन्तरायो होति… अमनुस्सन्तरायो होति… वाळन्तरायो होति… सरीसपन्तरायो होति… जीवितन्तरायो होति… ब्रह्मचरियन्तरायो होति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, ब्रह्मचरियन्तरायो. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं ब्रह्मचरियन्तरायो भविस्सती’’ति, ब्यत्तेन भिक्खुना पटिबलेन सङ्घो ञापेतब्बो –

‘‘सुणातु मे, भन्ते, सङ्घो. अयं ब्रह्मचरियन्तरायो. सचे सङ्घो तेवाचिकं पवारेस्सति, अप्पवारितोव सङ्घो भविस्सति, अथायं ब्रह्मचरियन्तरायो भविस्सति. यदि सङ्घस्स पत्तकल्लं, सङ्घो द्वेवाचिकं, एकवाचिकं, समानवस्सिकं पवारेय्या’’ति.

द्वेवाचिकादिपवारणा निट्ठिता.