१११. सत्तन्नं अप्पहितेपि अनुजानना

१९८. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरस्स भिक्खुनो माता गिलाना होति. सा पुत्तस्स सन्तिके दूतं पाहेसि – ‘‘अहञ्हि गिलाना, आगच्छतु मे पुत्तो, इच्छामि पुत्तस्स आगत’’न्ति. अथ खो तस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं सत्तन्नं सत्ताहकरणीयेन पहिते गन्तुं, न त्वेव अप्पहिते; पञ्चन्नं सत्ताहकरणीयेन अप्पहितेपि गन्तुं, पगेव पहितेति. अयञ्च मे माता गिलाना, सा च अनुपासिका, कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, सत्तन्नं सत्ताहकरणीयेन अप्पहितेपि गन्तुं, पगेव पहिते. भिक्खुस्स, भिक्खुनिया, सिक्खमानाय, सामणेरस्स, सामणेरिया, मातुया च पितुस्स च – अनुजानामि, भिक्खवे, इमेसं सत्तन्नं सत्ताहकरणीयेन अप्पहितेपि गन्तुं, पगेव पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, भिक्खुस्स माता गिलाना होति. सा चे पुत्तस्स सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘अहञ्हि गिलाना, आगच्छतु मे पुत्तो, इच्छामि पुत्तस्स आगत’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, अप्पहितेपि, पगेव पहिते – ‘‘गिलानभत्तं वा परियेसिस्सामि, गिलानुपट्ठाकभत्तं वा परियेसिस्सामि, गिलानभेसज्जं वा परियेसिस्सामि, पुच्छिस्सामि वा, उपट्ठहिस्सामि वा’’ति. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, भिक्खुस्स पिता गिलानो होति. सो चे पुत्तस्स सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘अहञ्हि गिलानो, आगच्छतु मे पुत्तो, इच्छामि पुत्तस्स आगत’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, अप्पहितेपि, पगेव पहिते – ‘‘गिलानभत्तं वा परियेसिस्सामि, गिलानुपट्ठाकभत्तं वा परियेसिस्सामि, गिलानभेसज्जं वा परियेसिस्सामि, पुच्छिस्सामि वा, उपट्ठहिस्सामि वा’’ति. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

सत्तन्नं अप्पहितेपि अनुजानना निट्ठिता.