१०९. सत्ताहकरणीयानुजानना

१८७. अथ खो भगवा राजगहे यथाभिरन्तं विहरित्वा येन सावत्थि तेन चारिकं पक्कामि. अनुपुब्बेन चारिकं चरमानो येन सावत्थि तदवसरि. तत्र सुदं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन कोसलेसु जनपदे उदेनेन उपासकेन सङ्घं उद्दिस्स विहारो कारापितो होति. सो भिक्खूनं सन्तिके दूतं पाहेसि – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति. भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘भगवता, आवुसो, पञ्ञत्तं ‘न वस्सं उपगन्त्वा पुरिमं वा तेमासं पच्छिमं वा तेमासं अवसित्वा चारिका पक्कमितब्बा’ति. आगमेतु उदेनो उपासको, याव भिक्खू वस्सं वसन्ति. वस्संवुट्ठा आगमिस्सन्ति. सचे पनस्स अच्चायिकं करणीयं, तत्थेव आवासिकानं भिक्खूनं सन्तिके विहारं पतिट्ठापेतू’’ति. उदेनो उपासको उज्झायति खिय्यति विपाचेति – ‘‘कथञ्हि नाम भदन्ता मया पहिते न आगच्छिस्सन्ति. अहञ्हि दायको कारको सङ्घुपट्ठाको’’ति. अस्सोसुं खो भिक्खू उदेनस्स उपासकस्स उज्झायन्तस्स खिय्यन्तस्स विपाचेन्तस्स. अथ खो ते भिक्खू भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अथ खो भगवा एतस्मिं निदाने एतस्मिं पकरणे धम्मिं कथं कत्वा भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘अनुजानामि, भिक्खवे, सत्तन्नं सत्ताहकरणीयेन पहिते गन्तुं, न त्वेव अप्पहिते. भिक्खुस्स, भिक्खुनिया, सिक्खमानाय, सामणेरस्स, सामणेरिया, उपासकस्स, उपासिकाय – अनुजानामि, भिक्खवे, इमेसं सत्तन्नं सत्ताहकरणीयेन पहिते गन्तुं, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो’’.

१८८. इध पन, भिक्खवे, उपासकेन सङ्घं उद्दिस्स विहारो कारापितो होति. सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, उपासकेन सङ्घं उद्दिस्स अड्ढयोगो कारापितो होति…पे… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… कप्पियकुटि कारापिता होति… वच्चकुटि कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति … चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति … उदपानसाला कारापिता होति… जन्ताघरं कारापितं होति… जन्ताघरसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति. सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, उपासकेन सम्बहुले भिक्खू उद्दिस्स…पे… एकं भिक्खुं उद्दिस्स विहारो कारापितो होति… अड्ढयोगो कारापितो होति… पासादो कारापितो होति … हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… कप्पियकुटि कारापिता होति… वच्चकुटि कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति… उदपानसाला कारापिता होति… जन्ताघरं कारापितं होति… जन्ताघरसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति. सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, उपासकेन भिक्खुनिसङ्घं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला भिक्खुनियो उद्दिस्स…पे… एकं भिक्खुनिं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला सिक्खमानायो उद्दिस्स…पे… एकं सिक्खमानं उद्दिस्स…पे… सम्बहुले सामणेरे उद्दिस्स…पे… एकं सामणेरं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला सामणेरियो उद्दिस्स…पे… एकं सामणेरिं उद्दिस्स विहारो कारापितो होति…पे… अड्ढयोगो कारापितो होति… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति … कप्पियकुटि कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति… उदपानसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति. सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

१८९. इध पन, भिक्खवे, उपासकेन अत्तनो अत्थाय निवेसनं कारापितं होति…पे… सयनिघरं कारापितं होति… उदोसितो कारापितो होति… अट्टो कारापितो होति… माळो कारापितो होति… आपणो कारापितो होति… आपणसाला कारापिता होति… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… रसवती कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति… उदपानसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति … आरामवत्थु कारापितं होति… पुत्तस्स वा वारेय्यं होति… धीतुया वा वारेय्यं होति… गिलानो वा होति… अभिञ्ञातं वा सुत्तन्तं भणति. सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘आगच्छन्तु भदन्ता, इमं सुत्तन्तं परियापुणिस्सन्ति, पुरायं सुत्तन्तो न पलुज्जती’ति. अञ्ञतरं वा पनस्स किच्चं होति – करणीयं वा, सो चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु भदन्ता, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

१९०. इध पन, भिक्खवे, उपासिकाय सङ्घं उद्दिस्स विहारो कारापितो होति. सा चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु अय्या, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, उपासिकाय सङ्घं उद्दिस्स अड्ढयोगो कारापितो होति…पे… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… कप्पियकुटि कारापिता होति… वच्चकुटि कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति… उदपानसाला कारापिता होति… जन्ताघरं कारापितं होति… जन्ताघरसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति. सा चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु अय्या, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

इध पन, भिक्खवे, उपासिकाय सम्बहुले भिक्खू उद्दिस्स…पे… एकं भिक्खुं उद्दिस्स…पे… भिक्खुनिसङ्घं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला भिक्खुनियो उद्दिस्स…पे… एकं भिक्खुनिं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला सिक्खमानायो उद्दिस्स…पे… एकं सिक्खमानं उद्दिस्स…पे… सम्बहुले सामणेरे उद्दिस्स…पे… एकं सामणेरं उद्दिस्स…पे… सम्बहुला सामणेरियो उद्दिस्स…पे… एकं सामणेरिं उद्दिस्स…पे….

१९१. इध पन, भिक्खवे, उपासिकाय अत्तनो अत्थाय निवेसनं कारापितं होति…पे… सयनिघरं कारापितं होति… उदोसितो कारापितो होति… अट्टो कारापितो होति… माळो कारापितो होति… आपणो कारापितो होति… आपणसाला कारापिता होति… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति… कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… रसवती कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति … उदपानसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति… पुत्तस्स वा वारेय्यं होति… धीतुया वा वारेय्यं होति… गिलाना वा होति… अभिञ्ञातं वा सुत्तन्तं भणति. सा चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु अय्या, इमं सुत्तन्तं परियापुणिस्सन्ति, पुरायं सुत्तन्तो पलुज्जती’’ति. अञ्ञतरं वा पनस्सा किच्चं होति करणीयं वा, सा चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य – ‘‘आगच्छन्तु अय्या, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बो.

१९२. इध पन, भिक्खवे, भिक्खुना सङ्घं उद्दिस्स…पे… भिक्खुनिया सङ्घं उद्दिस्स… सिक्खमानाय सङ्घं उद्दिस्स… सामणेरेन सङ्घं उद्दिस्स… सामणेरिया सङ्घं उद्दिस्स … सम्बहुले भिक्खू उद्दिस्स… एकं भिक्खुं उद्दिस्स… भिक्खुनिसङ्घं उद्दिस्स… सम्बहुला भिक्खुनियो उद्दिस्स… एकं भिक्खुनिं उद्दिस्स… सम्बहुला सिक्खमानायो उद्दिस्स… एकं सिक्खमानं उद्दिस्स… सम्बहुले सामणेरे उद्दिस्स… एकं सामणेरं उद्दिस्स… सम्बहुला सामणेरियो उद्दिस्स… एकं सामणेरिं उद्दिस्स… अत्तनो अत्थाय विहारो कारापितो होति…पे… अड्ढयोगो कारापितो होति… पासादो कारापितो होति… हम्मियं कारापितं होति… गुहा कारापिता होति… परिवेणं कारापितं होति … कोट्ठको कारापितो होति… उपट्ठानसाला कारापिता होति… अग्गिसाला कारापिता होति… कप्पियकुटि कारापिता होति… चङ्कमो कारापितो होति… चङ्कमनसाला कारापिता होति… उदपानो कारापितो होति… उदपानसाला कारापिता होति… पोक्खरणी कारापिता होति… मण्डपो कारापितो होति… आरामो कारापितो होति… आरामवत्थु कारापितं होति. सा चे भिक्खूनं सन्तिके दूतं पहिणेय्य… ‘‘आगच्छन्तु अय्या, इच्छामि दानञ्च दातुं, धम्मञ्च सोतुं, भिक्खू च पस्सितु’’न्ति, गन्तब्बं, भिक्खवे, सत्ताहकरणीयेन, पहिते, न त्वेव अप्पहिते. सत्ताहं सन्निवत्तो कातब्बोति.

सत्ताहकरणीयानुजानता निट्ठिता.