५९. गमिकादिनिस्सयवत्थूनि

१२१. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो भिक्खु कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्नो होति. अथ खो तस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न अनिस्सितेन वत्थब्ब’न्ति. अहञ्चम्हि निस्सयकरणीयो अद्धानमग्गप्पटिपन्नो, कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, अद्धानमग्गप्पटिपन्नेन भिक्खुना निस्सयं अलभमानेन अनिस्सितेन वत्थुन्ति.

तेन खो पन समयेन द्वे भिक्खू कोसलेसु जनपदे अद्धानमग्गप्पटिपन्ना होन्ति. ते अञ्ञतरं आवासं उपगच्छिंसु. तत्थ एको भिक्खु गिलानो होति. अथ खो तस्स गिलानस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न अनिस्सितेन वत्थब्ब’न्ति. अहञ्चम्हि निस्सयकरणीयो गिलानो, कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, गिलानेन भिक्खुना निस्सयं अलभमानेन अनिस्सितेन वत्थुन्ति.

अथ खो तस्स गिलानुपट्ठाकस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न अनिस्सितेन वत्थब्ब’न्ति. अहञ्चम्हि निस्सयकरणीयो, अयञ्च भिक्खु गिलानो, कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, गिलानुपट्ठाकेन भिक्खुना निस्सयं अलभमानेन याचियमानेन अनिस्सितेन वत्थुन्ति.

तेन खो पन समयेन अञ्ञतरो भिक्खु अरञ्ञे विहरति. तस्स च तस्मिं सेनासने फासु होति. अथ खो तस्स भिक्खुनो एतदहोसि – ‘‘भगवता पञ्ञत्तं ‘न अनिस्सितेन वत्थब्ब’न्ति. अहञ्चम्हि निस्सयकरणीयो अरञ्ञे विहरामि, मय्हञ्च इमस्मिं सेनासने फासु होति, कथं नु खो मया पटिपज्जितब्ब’’न्ति? भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. अनुजानामि, भिक्खवे, आरञ्ञिकेन भिक्खुना फासुविहारं सल्लक्खेन्तेन निस्सयं अलभमानेन अनिस्सितेन वत्थुं – यदा पतिरूपो निस्सयदायको आगच्छिस्सति, तदा तस्स निस्साय वसिस्सामीति.