४४. अनापुच्छावरणवत्थु

१०८. तेन खो पन समयेन छब्बग्गिया भिक्खू उपज्झाये अनापुच्छा सामणेरानं आवरणं करोन्ति. उपज्झाया गवेसन्ति – कथं [कहं (क.)] नु खो अम्हाकं सामणेरा न दिस्सन्तीति. भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘छब्बग्गियेहि, आवुसो, भिक्खूहि आवरणं कत’’न्ति. उपज्झाया उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम छब्बग्गिया भिक्खू अम्हे अनापुच्छा अम्हाकं सामणेरानं आवरणं करिस्सन्ती’’ति. भगवतो एतमत्थं आरोचेसुं. न, भिक्खवे, उपज्झाये अनापुच्छा आवरणं कातब्बं. यो करेय्य, आपत्ति दुक्कटस्साति.

अनापुच्छावरणवत्थु निट्ठितं.