८. द्वेभिक्खुवारएकादसकं

१८१. ‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने [यथापटिच्छन्नानं (सी.)] चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे वेमतिका होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे मिस्सकदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू मिस्सकं आपन्ना होन्ति. ते मिस्सके सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू मिस्सकं आपन्ना होन्ति. ते मिस्सके मिस्सकदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सुद्धकं आपन्ना होन्ति. ते सुद्धके सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. उभोपि यथाधम्मं कारापेतब्बा.

‘‘द्वे भिक्खू सुद्धकं आपन्ना होन्ति. ते सुद्धके सुद्धकदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. उभोपि यथाधम्मं कारापेतब्बा.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. एकस्स होति आरोचेस्सामीति, एकस्स होति न आरोचेस्सामीति. सो पठमम्पि यामं छादेति, दुतियम्पि यामं छादेति, ततियम्पि यामं छादेति – उट्ठिते अरुणे छन्ना होति आपत्ति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. ते गच्छन्ति आरोचेस्सामाति. एकस्स अन्तरामग्गे मक्खधम्मो उप्पज्जति न आरोचेस्सामीति. सो पठमम्पि यामं छादेति, दुतियम्पि यामं छादेति, ततियम्पि यामं छादेति – उट्ठिते अरुणे छन्ना होति आपत्ति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते सङ्घादिसेसे सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. ते उम्मत्तका होन्ति. ते पच्छा अनुम्मत्तका हुत्वा एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

‘‘द्वे भिक्खू सङ्घादिसेसं आपन्ना होन्ति. ते पातिमोक्खे उद्दिस्समाने एवं वदन्ति – ‘इदानेव खो मयं जानाम – अयम्पि किर धम्मो सुत्तागतो सुत्तपरियापन्नो अन्वद्धमासं उद्देसं आगच्छती’ति. ते सङ्घादिसेसे सङ्घादिसेसदिट्ठिनो होन्ति. एको छादेति, एको नच्छादेति. यो छादेति सो दुक्कटं देसापेतब्बो. यथापटिच्छन्ने चस्स परिवासं दत्वा उभिन्नम्पि मानत्तं दातब्बं.

द्वेभिक्खुवारएकादसकं निट्ठितं.