५. पञ्चमसङ्घादिसेससिक्खापदवण्णना

७०१. पञ्चमे एतं न वुत्तन्ति ‘‘भिक्खुनिया अवस्सुतभावो दट्ठब्बो’’ति एतं नियमनं न वुत्तं. तन्ति तं नियमेत्वा अवचनं. पाळिया समेतीति ‘‘एकतो अवस्सुते’’ति अविसेसेत्वा वुत्तपाळिया ‘‘अनवस्सुतोति जानन्ती पटिग्गण्हाती’’ति इमाय च पाळिया समेति. यदि हि पुग्गलस्स अवस्सुतभावो नप्पमाणं, किं ‘‘अनवस्सुतोति जानन्ती’’ति इमिना वचनेन, ‘‘अनापत्ति उभतोअनवस्सुता होन्ति, अनवस्सुता पटिग्गण्हाती’’ति एत्तकमेव वत्तब्बं सिया. ‘‘उभतोअनवस्सुता होन्ति, अनवस्सुतोति जानन्ती पटिग्गण्हाती’’ति इमस्स च अनापत्तिवारस्स अयमत्थो. उभो चे अनवस्सुता, सब्बथापि अनापत्ति. अथ भिक्खुनी अनवस्सुता समाना अवस्सुतम्पि ‘‘अनवस्सुतो’’ति सञ्ञाय तस्स हत्थतो पटिग्गण्हाति, एवम्पि अनापत्ति. अथ सयं अनवस्सुतापि अञ्ञं अनवस्सुतं वा अवस्सुतं वा ‘‘अवस्सुतो’’ति जानाति, दुक्कटमेव. वुत्तञ्हेतं अनन्तरसिक्खापदे ‘‘किस्स त्वं अय्ये न पटिग्गण्हासीति. अवस्सुता अय्येति. त्वं पन अय्ये अवस्सुताति. नाहं अय्ये अवस्सुता’’ति. सेसमेत्थ उत्तानमेव. उदकदन्तपोनतो अञ्ञं अज्झोहरणीयं, उभतोअवस्सुतता, सहत्था गहणं, अज्झोहरणन्ति इमानि पनेत्थ चत्तारि अङ्गानि.

पञ्चमसङ्घादिसेससिक्खापदवण्णना निट्ठिता.