४. सक्कच्चवग्गवण्णना

६०८. चतुत्थवग्गे सपदानन्ति एत्थ दानं वुच्चति अवखण्डनं, अपेतं दानतो अपदानं, अनवखण्डनन्ति अत्थो. सह अपदानेन सपदानं, अवखण्डनविरहितं, अनुपटिपाटियाति वुत्तं होति. तेनाह ‘‘तत्थ तत्थ ओधिं अकत्वा अनुपटिपाटिया’’ति.

६११. यस्मिं समये ‘‘पाणो न हन्तब्बो’’ति राजानो भेरिं चरापेन्ति, अयं माघातसमयो नाम. इध अनापत्तियं गिलानो न आगतो, तस्मा गिलानस्सपि आपत्ति. सूपोदनविञ्ञत्तिसिक्खापदे असञ्चिच्च अस्सतियाति एत्थ ‘‘मुखे पक्खिपित्वा पुन विप्पटिसारी हुत्वा छड्डेन्तस्स अरुचिया पविसन्ते ‘असञ्चिच्चा’ति वुच्चति, विञ्ञत्तिम्पि अविञ्ञत्तिम्पि एतस्मिं ठाने ठितं सहसा गहेत्वा भुञ्जन्ते ‘अस्सतिया’ति वुच्चती’’ति तीसुपि गण्ठिपदेसु वुत्तं.

६१४-६१५. उज्झाने सञ्ञा उज्झानसञ्ञा, सा अस्स अत्थीति उज्झानसञ्ञी. ‘‘मयूरण्डं अतिमहन्त’’न्ति वचनतो मयूरण्डप्पमाणो कबळो न वट्टति. केचि पन ‘‘मयूरण्डतो महन्तो न वट्टती’’ति वदन्ति, तं न गहेतब्बं, ‘‘नातिमहन्त’’न्ति च अतिमहन्तस्सेव पटिक्खित्तत्ता खुद्दके आपत्ति न दिस्सति. ‘‘मयूरण्डं अतिमहन्तं, कुक्कुटण्डं अतिखुद्दकं, तेसं वेमज्झप्पमाणो’’ति इमिना पन सारुप्पवसेन खुद्दकम्पि पटिक्खिपित्वा परिच्छेदो न दस्सितोति वेदितब्बं.

सक्कच्चवग्गवण्णना निट्ठिता.