८. सूदसुत्तवण्णना

३७४. आहारसम्पादनेन तंतंआहारवत्थुगते सूदेति पग्घरेतीति सूदो, भत्तकारको. दहरेहि मनापतरं अच्चेतब्बतो अतिक्कमितब्बतो अच्चया, भोजने रसविसेसा, तस्मा नानच्चयेहीति नानप्पकाररसविसेसेहीति अत्थो. तेन वुत्तं ‘‘नानच्चयेही’’तिआदि. अग्गीयति असङ्करतो विभजीयतीति अग्गो, अम्बिलमेव अग्गो अम्बिलग्गोति आह – ‘‘अम्बिलग्गेहीति अम्बिलकोट्ठासेही’’ति. दातुं अभिहरितब्बताय अभिहारा, देय्यधम्मा. तेनाह – ‘‘अभिहटानं दायान’’न्ति. इदं मे कम्मट्ठानं अनुलोमंवाति इदं मम कम्मट्ठानं एवं पवत्तमानं अनुलोमावसानमेव हुत्वा तिट्ठति. एवं पुन पवत्तमानं उस्सक्कित्वा विसेसनिब्बत्तनत्थमेव होतीति एवं निमित्तं गहेतुं न सक्कोति बालो अब्यत्तो, पण्डितो पन सक्कोति. अत्तनो चित्तस्साति अत्तनो भावनाचित्तस्स. पुब्बभागविपस्सना सतिपट्ठानाव कथिता ‘‘सकस्स चित्तस्स निमित्तं उग्गण्हाती’’ति वुत्तत्ता.