६-११. छेदनसुत्तादिवण्णना
११६६-७१. वधोति मुट्ठिप्पहारकसाताळनादीहि हिंसनं, विहेठनन्ति अत्थो. विहेठनत्थोपि हि वध-सद्दो दिस्सति ‘‘अत्थानं वधित्वा वधित्वा रोदेय्या’’तिआदीसु. अट्ठकथायं पन ‘‘मारण’’न्ति वुत्तं, तं पन पोथनं सन्धायाति सक्का विञ्ञातुं मारणसद्दस्स विहिंसनेपि दिस्सनतो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव.
आमकधञ्ञपेय्यालवग्गवण्णना निट्ठिता.
सारत्थप्पकासिनिया संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय
महावग्गवण्णनाय लीनत्थप्पकासना निट्ठिता.
निगमनकथावण्णना
सकलरूपारूपसम्मसने सण्हसुखुमविसयञाणताय विपस्सनाचारनिपुणबुद्धीनं सुसंयतकायवचीसमाचारताय समथविपस्सनासु सम्मदेव यतनतो च यतीनं भिक्खूनं खन्धायतनधातुसच्चिन्द्रियपटिच्चसमुप्पादभेदे परमत्थधम्मे नानानयेहि ञाणविभागस्स सन्निस्सयेन बहुकारस्स संयुत्तागमवरस्स अत्थसंवण्णनं कातुं सारत्थप्पकासनतो एव निपुणा या मया अट्ठकथा आरद्धाति सम्बन्धो. सविसेसं पञ्ञावहगुणत्ता एव हिस्स गन्थारम्भे आदितोपि ‘‘पञ्ञापभेदजननस्सा’’ति वुत्तं. महाअट्ठकथाय सारन्ति संयुत्तमहाअट्ठकथाय सारं. एकूनसट्ठिमत्तोति थोकं ऊनभावतो मत्त-सद्दग्गहणं.
मूलट्ठकथाय सारन्ति पुब्बे वुत्तसंयुत्तमहाअट्ठकथाय सारमेव पुन निगमनवसेन वुत्तन्ति. अथ वा मूलट्ठकथाय सारन्ति पोराणट्ठकथासु अत्थसारं. तेन एतं दस्सेति ‘‘संयुत्तमहाअट्ठकथाय अत्थसारं आदाय इमं सारत्थप्पकासिनिं करोन्तेन सेसमहानिकायानम्पि मूलट्ठकथासु इध वियोगक्खमं अत्थसारं आदाय अकासि’’न्ति. ‘‘महाविहाराधिवासीन’’न्ति च इदं पुरिमपच्छिमपदेहि सद्धिं सम्बन्धितब्बं ‘‘महाविहाराधिवासीनं समयं पकासयन्तिं महाविहाराधिवासीनं मूलट्ठकथाय सारं आदाया’’ति च. तेन पुञ्ञेन. होतु सब्बो सुखी लोकोति कामावचरादिविभागो सब्बो सत्तलोको यथारहं बोधित्तयाधिगमवसेन सम्पयुत्तेन निब्बानसुखेन सुखितो होतूति सदेवकस्स लोकस्स अच्चन्तं सुखाधिगमाय अत्तनो पुञ्ञं परिणामेति.
एत्तावता सारत्थप्पकासिनिया
संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय लीनत्थप्पकासना निट्ठिता.
संयुत्तटीका समत्ता.