७. दुतियअञ्ञतरभिक्खुसुत्तवण्णना

७. रागविनयादिपदेहि निब्बानं वापि वुच्चेय्य अरहत्तं वापि. यस्मा सो भिक्खु उभयत्थपि निविट्ठबुद्धि, तस्मा भगवा तस्स अज्झासयवसेन ‘‘निब्बानधातुया खो एत’’न्तिआदिना निब्बानधातुं विस्सज्जेत्वा पुन ‘‘आसवानं खयो तेन वुच्चती’’ति आह. यस्मा अरियमग्गो रागादिके समुच्छेदवसेन विनेति, आसवञ्च सब्बसो खेपेति, तेन च वुत्तं निब्बानं अरहत्तञ्च, तस्मा तदुभयं ‘‘रागविनयोतिआदि नाममेवा’’ति वुत्तं. अनुसन्धिकुसलताय पुच्छन्तो एतं अवोचाति इमिना ‘‘पुच्छानुसन्धि इध लब्भती’’ति दीपितं, अज्झासयानुसन्धिपि एत्थ लब्भतेवाति दट्ठब्बं.

दुतियअञ्ञतरभिक्खुसुत्तवण्णना निट्ठिता.