३. सारिपुत्तसुत्तवण्णना
३. सावकबोधि सावकपारमियो, तप्परियापन्नं ञाणं सावकपारमिञाणं, तं पन द्विन्नं अग्गसावकानं तत्थपि धम्मसेनापतिनो एव सविसेसं मत्थकं पत्तं, न इतरेसन्ति आह – ‘‘सावक…पे… अप्पत्तताया’’ति. तस्मा तस्स मत्थकप्पत्तिया मग्गब्रह्मचरिये इज्झन्ते तस्स एकदेसो इध इज्झति, न सकलन्ति. न हि अद्धब्रह्मचरियं नाम अत्थि, तस्मा वुत्तं, ‘‘सकलम्पि …पे… लब्भती’’ति, तं पन भण्डागारिको नाञ्ञासि ञाणस्स सावकविसयेपि सप्पदेसिकत्ता, धम्मसेनापति पन ञाणस्स तत्थ निप्पदेसिकत्ता अञ्ञासीति. तेनाह – ‘‘आनन्दत्थेरो…पे… अञ्ञासी’’ति. एवमाहाति ‘‘सकलमिदं, भन्ते’’ति एवं अवोच.
सारिपुत्तसुत्तवण्णना निट्ठिता.