८. कलिङ्गरसुत्तवण्णना
२३०. कलिङ्गरं वुच्चति खुद्दकदारुखण्डं, तं उपधानं एतेसन्ति कलिङ्गरूपधाना. लिच्छवी पन खदिरदण्डं उपधानं कत्वा तदा विहरिंसु. तस्मा वुत्तं ‘‘खदिरघटिकासू’’तिआदि. पकतिविज्जुसञ्ञितो नत्थि एतेसं खणो विज्झनेति अक्खणवेधिनो ततो सीघतरं विज्झनतो. ‘‘अक्खण’’न्ति विज्जु वुच्चति इत्तरखणत्ता. अक्खणोभासेन लक्खणवेधका अक्खणवेधिनो. अनेकधा भिन्नस्स वालस्स विज्झनेन वालवेधिनो. वालेकदेसो हि इध ‘‘वालो’’ति गहितो.
बहुदेव दिवसभागं पधानानुयोगतो उप्पन्नदरथपरिस्समविनोदनत्थं न्हायित्वा. ते सन्धायाति ते तथारूपे पधानकम्मिकभिक्खू सन्धाय. इदं इदानि वुच्चमानं अत्थजातं वुत्तं पोराणट्ठकथायं. अयम्पि दीपोति तम्बपण्णिदीपमाह. पधानानुयुञ्जनवेलाय निवेदनवसेन तत्थ तत्थ एकज्झं पहतघण्डिनिग्घोसेनेव एकघण्डिनिग्घोसो, तत्थ तत्थ पण्णसालादीसु वसन्तानं भिक्खूनं वसेन एकपधानभूतो. नानामुखोति अनुराधपुरस्स पच्छिमदिसायं एको विहारो, पिलिच्छिकोळिनगरस्स पुरत्थिमदिसायं. उभयत्थ पवत्तघण्डिसद्दा अन्तरापवत्तघण्डिसद्देहि मिस्सेत्वा ओसरन्ति. कल्याणियं पवत्तघण्डिसद्दो तथा नागदीपे.
कलिङ्गरसुत्तवण्णना निट्ठिता.