२. दुतियवग्गो
११. अनुसयसुत्तवण्णना
२००. दुतियवग्गे अत्तनोति आयस्मा राहुलो अत्तनो सविञ्ञाणकं कायं दस्सेति. परस्साति परस्स अविञ्ञाणककायं दस्सेति. परसन्ताने वा अरूपे धम्मे अग्गहेत्वा रूपकायमेव गण्हन्तो वदति. अपरे ‘‘असञ्ञसत्तानं अत्तभावं सन्धाय तथा वुत्त’’न्ति वदन्ति. पुरिमेनाति ‘‘इमस्मिं सविञ्ञाणके काये’’ति इमिना पदेन. पच्छिमेनाति ‘‘बहिद्धा’’ति इमिना पदेन. एते किलेसाति एते दिट्ठितण्हामानसञ्ञिता किलेसा. एतेसु वत्थूसूति अज्झत्तबहिद्धावत्थूसु. सम्म…पे… पस्सतीति पुब्बभागे विपस्सनाञाणेन सम्मसनवसेन, मग्गक्खणे अभिसमयवसेन सुट्ठु अत्तपच्चक्खेन ञाणेन पस्सति.
अनुसयसुत्तवण्णना निट्ठिता.
१२. अपगतसुत्तवण्णना
२०१. ‘‘अहमेत’’न्ति अहंकारादीनं अनवसेसप्पहानेन अच्चन्तमेव अपगतं.
अपगतसुत्तवण्णना निट्ठिता.
दुतियवग्गवण्णना निट्ठिता.
द्वीसूति पठमवग्गादीसु. देसनाय असेक्खभूमिया देसितत्ता असेक्खभूमि कथिता. पठमोति पठमवग्गो ‘‘साधु मे, भन्ते, भगवा’’तिआदिना आयाचन्तस्स, दुतियो अनायाचन्तस्स थेरस्स अज्झासयवसेन कथितो. विमुत्तिपरिपाचनीयधम्मा नाम विवट्टसन्निस्सिता सद्धिन्द्रियादयो. तेन पन विपस्सनाय कथितत्ता कथिता एवाति. तंतंदेसनानुसारेन हि थेरो ते धम्मे परिपाकं पापेसि. तथा हि भगवा दुतियवग्गं अनायाचितोपि देसेसि.
सारत्थप्पकासिनिया संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय
राहुलसंयुत्तवण्णनाय लीनत्थप्पकासना समत्ता.