१-४. भिन्दिसुत्तादिवण्णना
१८०-१८३. देवदत्तो सग्गे वा निब्बत्तेय्यातिआदि परिकप्पवचनं. न हि पच्चेकबोधियं नियतगतिको अन्तरा मग्गफलानि अधिगन्तुं भब्बोति. सोति अनवज्जधम्मो. अस्साति देवदत्तस्स. समुच्छेदमगमा कतूपचितस्स महतो पापधम्मस्स बलेन तस्मिं अत्तभावे समुच्छेदभावतो, न अच्चन्ताय. अकुसलं नामेतं अबलं, कुसलं विय न महाबलं, तस्मा तस्मिंयेव अत्तभावे तादिसानं पुग्गलानं अतेकिच्छता, अञ्ञथा सम्मत्तनियामो विय मिच्छत्तनियामो अच्चन्तिको सिया. यदि एवं वट्टखाणुकजोतना कथन्ति? आसेवनावसेन, तस्मा यथा ‘‘सकिं निमुग्गो निमुग्गो एव बालो’’ति वुत्तं, एवं वट्टखाणुकजोतना. यादिसे हि पच्चये पटिच्च पुग्गलो तं दस्सनं गण्हि, तथा च पटिपन्नो, पुन अचिन्तप्पतिवत्ते पच्चये पतिततो सीसुक्खिपनमस्स न होतीति न वत्तब्बं.
भिन्दिसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.