३. ततियवग्गो
१. मातुगामसुत्तवण्णना
१७०. यं विसभागवत्थु पुरिसस्स चित्तं परियादाय ठातुं सक्कोतीति वुच्चति, ततो विसेसतो लाभसक्कारोव सत्तानं चित्तं परियादाय ठातुं सक्कोतीति दस्सेन्तो भगवा ‘‘न तस्स, भिक्खवे’’तिआदिमवोचाति दस्सेन्तो ‘‘न तस्सा’’तिआदिमाह.
मातुगामसुत्तवण्णना निट्ठिता.
२. कल्याणीसुत्तवण्णना
१७१. दुतियं उत्तानमेव, तस्सेव अत्थस्स केवलं जनपदकल्याणीवसेन वुत्तं.
कल्याणीसुत्तवण्णना निट्ठिता.
३-६. एकपुत्तकसुत्तादिवण्णना
१७२-१७५. सद्धाति अरियमग्गेन आगतसद्धा अधिप्पेताति आह ‘‘सोतापन्ना’’ति.
एकपुत्तकसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.
७. ततियसमणब्राह्मणसुत्तवण्णना
१७६. एवमादीति आदि-सद्देन बाहुसच्चसंवरसीलादीनं सङ्गहो दट्ठब्बो. लाभसक्कारस्स समुदयं उप्पत्तिकारणं समुदयसच्चवसेन दुक्खसच्चस्स उप्पत्तिहेतुतावसेन.
ततियसमणब्राह्मणसुत्तवण्णना निट्ठिता.
८. छविसुत्तवण्णना
१७७. लाभसक्कारसिलोको नरकादीसु निब्बत्तेन्तोति इदं तन्निस्सयं किलेसगणं सन्धायाह. निब्बत्तेन्तोति निब्बत्तापेन्तो. इमं मनुस्सअत्तभावं नासेति मनुस्सत्तं पुन निब्बत्तितुं अप्पदानवसेन. तस्माति दुग्गतिनिब्बत्तापनतो इध मरणदुक्खावहनतो च.
छविसुत्तवण्णना निट्ठिता.
९. रज्जुसुत्तवण्णना
१७८. खरा फरुसा छविआदीनि छिन्दने समत्था.
रज्जुसुत्तवण्णना निट्ठिता.
१०. भिक्खुसुत्तवण्णना
१७९. तं सन्धायाति दिट्ठधम्मसुखविहारस्स ओकासाभावं सन्धाय.
भिक्खुसुत्तवण्णना निट्ठिता.
ततियवग्गवण्णना निट्ठिता.