२. अनोत्तप्पीसुत्तवण्णना
१४५. तेन रहितोति तेन सम्मावायामेन रहितो. निब्भयोति भयरहितो. कुसलानुप्पादनम्पि हि सावज्जमेव अञ्ञाणालसियहेतुकत्ता. सम्बुज्झनत्थायाति अरियमग्गेहि सम्बुज्झनाय. योगेहि खेमं तेहि अनुपद्दुतत्ता.
मनुञ्ञवत्थुन्ति मनोरमं लोभुप्पत्तिकारणं. यथा वा तथा वाति सुभसुखादिवसेन. तेति लोभादयो. अनुप्पन्नाति वेदितब्बा तथारूपे वत्थारम्मणे तथा अनुप्पन्नपुब्बत्ता. अञ्ञथाति वुत्तनयेनेव वत्थारम्मणेहि अयोजेत्वा गय्हमाने. वत्थुम्हीति उपट्ठाकादिचीवरादिवत्थुम्हि. आरम्मणेति मनापियादिभेदे आरम्मणे. तादिसेन पच्चयेनाति अयोनिसोमनसिकारसतिवोस्सग्गादिपच्चयेन. इमेति वुत्तनयेन पच्चयलाभेन पच्छा उप्पज्जमाना पाळियं तथा वुत्ताति दट्ठब्बं. एवं उप्पज्जमानताय नप्पहीयन्ति नाम. अनुप्पादो हि परमत्थतो पहानं कथितं, तस्मा तत्थ कथितनयेनेव गहेतब्बन्ति अधिप्पायो.
अप्पटिलद्धाति अनुप्पत्तिया. तेति यथावुत्तसीलादिअनवज्जधम्मा. पटिलद्धाति अधिगता. ‘‘सीलादिधम्मा’’ति एत्थ यदि मग्गफलानिपि गहितानि, अथ कस्मा ‘‘परिहानिवसेना’’ति वुत्तन्ति आह ‘‘एत्थ चा’’तिआदि. इमस्स पन सम्मप्पधानस्साति चतुत्थस्स सम्मप्पधानस्स वसेन. अयं देसनाति ‘‘उप्पन्ना मे कुसला धम्मा निरुज्झमाना अनत्थाय संवत्तेय्यु’’न्ति अयं देसना कता. दुतियमग्गो वा…पे… संवत्तेय्याति इदं आयतिं सत्तसु अत्तभावेसु उप्पज्जमानदुक्खसङ्खातअनत्थुप्पत्तिं सन्धाय वुत्तं. ‘‘आतापी ओत्तप्पी भब्बो सम्बोधाया’’तिआदिवचनतो ‘‘इमे चत्तारो सम्मप्पधाना पुब्बभागविपस्सनावसेन कथिता’’ति वुत्तं.
अनोत्तप्पीसुत्तवण्णना निट्ठिता.