२. दुतियवग्गो

१. दुग्गतसुत्तवण्णना

१३४. दुग्गतन्ति किच्छजीविकत्ता सब्बथा दुक्खं गतं उपगतं. तथाभूतो पन दलिद्दो वराको नाम होतीति वुत्तं ‘‘दलिद्दं कपण’’न्ति. हत्थपादेहीति निदस्सनमत्तं, अञ्ञेहिपि सरीरावयवेहि दुस्सण्ठानेहि उपेतो दुरुपेतो एवाति.

दुग्गतसुत्तवण्णना निट्ठिता.

२. सुखितसुत्तवण्णना

१३५. सुखितन्ति सञ्जातसुखं. तेनाह ‘‘सुखसमप्पित’’न्तिआदि. सुसज्जितन्ति सुखुमुपकरणेहि सब्बथा सज्जितं.

सुखितसुत्तवण्णना निट्ठिता.

३. तिंसमत्तसुत्तवण्णना

१३६. धुतङ्गसमादानवसेन, न अरञ्ञवासादिमत्तेन. ससंयोजना सब्बसो संयोजनानं अप्पहीनत्ता, न पुथुज्जनभावतो. एकेकवण्णकालोव गहेतब्बोति एतेन महिंसादीनं रस्सदीघपिङ्गलादीसु एकेकानेव गहेत्वा दस्सेति.

तिंसमत्तसुत्तवण्णना निट्ठिता.

४-९. मातुसुत्तादिवण्णना

१३७-१४२. लिङ्गनियमेन चेव चक्कवाळनियमेन चाति ‘‘पुरिसानञ्हि मातुगामकालो, मातुगामानञ्च पुरिसकालो’’ति यथा सत्तसन्ताने लिङ्गनियमो नत्थि, एवं कदाचि इमस्मिं चक्कवाळे निब्बत्तन्ति, कदाचि अञ्ञतरस्मिन्ति चक्कवाळनियमोपि नत्थि. एवमेव ठिते

चक्कवाळे मातुगामकाले नमाताभूतपुब्बो नत्थीतिआदिना लिङ्गनियमेन चक्कवाळनियमो च वेदितब्बो. तेनाह ‘‘तेसू’’तिआदि.

मातुसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.

१०. वेपुल्लपब्बतसुत्तवण्णना

१४३. एकं अपदानं आहरित्वा दस्सेति ‘‘एवं संवेगं जनेत्वा भिक्खू विसेसं पापेस्सामी’’ति. चतूहेन आरोहन्ति चतुयोजनुब्बेधत्ता. द्विन्नं बुद्धानन्ति ककुसन्धस्स कोणागमनस्स चाति इमेसं द्विन्नं बुद्धानं. ‘‘तिवरा रोहितस्सा सुप्पिया’’ति मनुस्सानं तस्मिं तस्मिं काले समञ्ञा तत्थ देसनामवसेन जाताति वेदितब्बा, यथा एतरहि मागधाति.

पुन वस्ससतन्ति पठमवस्ससततो उपरिवस्ससतं जीवनको नाम मनुस्सो नत्थि. परिहीनसदिसं कतं देसनाय. वड्ढित्वाति दसवस्सायुकभावतो पट्ठाय याव असङ्ख्येय्यायुकभावा वड्ढित्वा. ‘‘परिहीन’’न्ति वत्वा तं परिहीनभावं दस्सेन्तो ‘‘कथ’’न्तिआदिमाह. यं आयुप्पमाणेसूति यत्तकं आयुप्पमाणेसूति.

वेपुल्लपब्बतसुत्तवण्णना निट्ठिता.

दुतियवग्गवण्णना निट्ठिता.

सारत्थप्पकासिनिया संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय

अनमतग्गसंयुत्तवण्णनाय लीनत्थप्पकासना समत्ता.