११. सङ्गारवसुत्तवण्णना
२०७. पच्चेतीति पत्तियायति सद्दहति. तथाभूतो च तमत्थं निकामेन्तो नाम होतीति वुत्तं ‘‘इच्छति पत्थेती’’ति. साधु, भन्तेति एत्थ साधु-सद्दो आयाचनत्थो, न अभिनन्दनत्थोति ‘‘आयाचमानो आहा’’ति वत्वा आयाचने कारणं दस्सेन्तो ‘‘थेरस्स किरा’’तिआदिमाह. उदकसुद्धिको न एकंसेन अपायूपगो, लद्धिया पन सावज्जकिलेसभूतभावतो आयाचति. अञ्ञं कारणं अपदिसन्तो ‘‘अपिचा’’तिआदिमाह. फलभूतो अत्थो एतस्साति अत्थवसं, कारणन्ति आह ‘‘अत्थानिसंसं अत्थकारण’’न्ति. पपञ्चसूदनियं पन फलेनेव अरणीयतो अत्थो, कारणन्ति कत्वा ‘‘अत्थो एव अत्थवसो, तस्मा द्वे अत्थवसेति द्वे अत्थे द्वे कारणानी’’ति वुत्तं.
सङ्गारवसुत्तवण्णना निट्ठिता.