७. कोकालिकसुत्तवण्णना

१७८. पमाणकरानं रागादीनं अभावतो खीणासवो रागादिवसेन न सक्का इमं पमातुन्ति अप्पमेय्यो, अप्पमेय्यानि वा चत्तारि अरियसच्चानि विज्झित्वा ठितत्ता पमितं पमेय्यं तस्स कतो परिमेय्यो नत्थि. तेनाह ‘‘खीणासवो…पे… दीपेती’’ति. तन्ति खीणासवं. पमेतुं रन्धगवेसी हुत्वा वज्जतो परिच्छिन्दितुं. यथासभावतो तस्स मिनने निहीनपञ्ञताय अवकुज्जपञ्ञं.

कोकालिकसुत्तवण्णना निट्ठिता.