२. सक्कनामसुत्तवण्णना
२३६. सक्कनामकोति बलिपुत्तो विय सक्कस्स वसेन गहितनामो. ‘‘एसो किरा’’ति पाठो. ‘‘एको किरा’’तिपि लिखन्ति. मारस्स पक्खे गतो मारपक्खिको. यदञ्ञन्ति एत्थ यन्ति किरियापरामसनं, तस्मा यं अञ्ञस्स अनुसासनं, तं समणस्स न साधूति योजना. कारणेनाति कारणमत्तेन संवासो जायति. येन केनचि गहट्ठेन वा पब्बजितेन वा. तं कारणन्तरं समागतं पुरिसं सप्पञ्ञो सम्बुद्धो अनुकम्पितुं नारहति विसेसाधिगमाभावा, सति पन तस्मिं सविसेसं पसादो होतीति. मनसा चे…पे… न तेन होति संयुत्तो सिनेहवसेन अनुकम्पा अनुद्दया तस्सा असंकिलिट्ठसभावत्ता.
सक्कनामसुत्तवण्णना निट्ठिता.