२. आनन्दभद्देकरत्तसुत्तवण्णना
२७६. बहिद्धा पुथुत्तारम्मणतो निवत्तेत्वा एकस्मिंयेव आरम्मणे चित्तस्स सम्मदेव लयनं अप्पनं पटिसल्लानं, यो कोचि समापत्तिविहारो, इध पन अरियविहारो अधिप्पेतोति आह – ‘‘पटिसल्लाना वुट्ठितो’’तिआदि. जानन्तोव भगवा कथासमुट्ठापनत्थं पुच्छि. वुत्तञ्हेतं – ‘‘जानन्तापि तथागता पुच्छन्ति, जानन्तापि न पुच्छन्ती’’तिआदि (पारा. १६).
२७८. साधुकारमदासीति साधुसद्दं सावेसि. तं पन पसंसा होतीति पसंसत्थो साधुसद्दो. तेनाह ‘‘देसनं पसंसन्तो’’ति. विज्जमानेहि वण्णेहि गुणवन्ते उदग्गताकरणं सम्पहंसनं, केवलं गुणसंकित्तनवसेन थोमना पसंसाति अयमेतेसं विसेसो.
आनन्दभद्देकरत्तसुत्तवण्णनाय लीनत्थप्पकासना समत्ता.