४. चतुत्थपाटिदेसनीयसिक्खापदवण्णना

तस्स परिवारं कत्वा, अञ्ञं वा तेन सद्धिं बहुकम्पीति यागुया पटिसंविदितं कत्वा ‘‘किं सुद्धाय यागुया दिन्नाय, पूवभत्तादीनिपि एतिस्सा यागुया परिवारं कत्वा, दस्सामा’’तिआदिना तस्स खादनीयस्स वा भोजनीयस्स वा परिवारं कत्वा, अञ्ञं वा यं किञ्चि तेन सद्धिं बहुकम्पि आहरीयतु. खादनीयन्ति निदस्सनमत्तं ‘‘भोजनीयं वा’’तिपि इच्छितब्बत्ता. तेन सद्धिं आहरन्तूति तेन सद्धिं अत्तनो देय्यधम्मं आहरन्तु. ‘‘यागुया पटिसंविदितं कत्वा पूवं वा भत्तं वा आहरन्ति, एतम्पि वट्टती’’ति (पाचि. अट्ठ. ५७३) कुरुन्दियं वुत्तं.

पटिसंविदितगिलानावसेसकं वाति पटिसंविदितञ्च गिलानो च पटिसंविदितगिलाना, तेसं अवसेसकं, पटिसंविदितस्स च गिलानस्स च सेसकन्ति अत्थो. एकस्सत्थाय पटिसंविदितं कत्वा आहटं, तस्स सेसकं अञ्ञस्सापि परिभुञ्जितुं वट्टति. चतुन्नं वा पञ्चन्नं वा पटिसंविदितं कत्वा बहूनं आहटं होति, अञ्ञेसम्पि दातुं इच्छन्ति, एतम्पि पटिसंविदितसेसकमेव, सब्बेसम्पि वट्टति. अथ अधिकमेव होति, सन्निधिं मोचेत्वा ठपितं दुतियदिवसेपि वट्टति. गिलानस्साहटावसेसेपि एसेव नयो. यं पन अप्पटिसंविदितमेव कत्वा आभतं, तं बहिआरामं पेसेत्वा पटिसंविदितं कारेत्वा आहरापेतब्बं, भिक्खूहि वा गन्त्वा अन्तरामग्गे गहेतब्बं. यम्पि विहारमज्झेन गच्छन्तो वा वनचरकादयो वा वनतो आहरित्वा देन्ति, पुरिमनयेनेव पटिसंविदितं कारेतब्बं. कत्थचि पन पोत्थकेसु ‘‘पटिसंविदितं कत्वा आहटं वा गिलानावसेसकं वा’’ति पाठो दिस्सति, सो न गहेतब्बो. तत्थजातकमेव वाति आरामे जातकमेव. मूलफलादिन्ति मूलफलतचपत्तादिं अञ्ञेन कप्पियं कत्वा दिन्नं परिभुञ्जतो अनापत्ति. सचे पन तं गामं हरित्वा पचित्वा आहरन्ति, न वट्टति. पटिसंविदितं कारेतब्बं.

चतुत्थपाटिदेसनीयसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.

इति कङ्खावितरणिया पातिमोक्खवण्णनाय

विनयत्थमञ्जूसायं लीनत्थप्पकासनियं

पाटिदेसनीयवण्णना निट्ठिता.