४. अञ्ञविञ्ञापनसिक्खापदवण्णना

पटिलाभेनाति पठमविञ्ञत्तितो ऊनतरस्सापि अञ्ञस्स पटिलाभेन.

तस्मिं अप्पहोन्ते पुन तञ्ञेवाति यं पठमं विञ्ञत्तं, थोकत्ता तस्मिं अप्पहोन्ते पुन तञ्ञेव विञ्ञापेन्तियाति अत्थो. अञ्ञेनपि अत्थे सती ति पठमं विञ्ञत्तितो अञ्ञेनपि अत्थे सति. तेन सद्धिं अञ्ञञ्चाति यं पठमं विञ्ञत्तं, तेन सद्धिं अञ्ञञ्च. किं वुत्तं होति? सचे पठमं सप्पि विञ्ञत्तं, ‘‘यमकं पचितब्ब’’न्ति च वेज्जेन वुत्तत्ता तेलेनापि अत्थो होति. ततो ‘‘तेलेनापि मे अत्थो’’ति एवमादिना अञ्ञञ्च विञ्ञापेन्तियाति वुत्तं होति. आनिसंसं दस्सेत्वाति ‘‘सचे कहापणस्स सप्पि आभतं होति, इमिना मूलेन द्विगुणं तेलं लब्भति, तेलेनापि च इदं किच्चं निप्पज्जति, तस्मा तेलं आहरा’’ति एवं आनिसंसं दस्सेत्वा.

अञ्ञविञ्ञापनसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.