५. भोजनप्पटिग्गहणपठमसिक्खापदवण्णना

एकतोअवस्सुतेति पुग्गलस्स वा भिक्खुनिया वा अवस्सुते. महापच्चरियं पनेत्थ ‘‘भिक्खुनिया अवस्सुतभावेति दट्ठब्ब’’न्ति (पाचि. अट्ठ. ७०१) वुत्तं. तं ‘‘अनवस्सुतोति जानन्ती पटिग्गण्हाती’’ति (पाचि. ७०३) इमाय पाळिया न समेति. यदि हि पुग्गलस्स अवस्सुतभावो नप्पमाणं, किं ‘‘अनवस्सुतोति जानन्ती’’ति इमिना वचनेन, ‘‘अनापत्ति उभतोअनवस्सुता होन्ति, अनवस्सुता पटिग्गण्हाती’’ति एत्तकमेव वत्तब्बं सिया. उभोसु अनवस्सुतेसूति पुग्गलो चेव भिक्खुनी चाति उभोसु अनवस्सुतेसु गण्हन्तिया सब्बथापि अनापत्ति. ‘‘अनवस्सुतो’’ति वा ञत्वा गण्हन्तियाति सयं अनवस्सुता समाना अवस्सुतेपि ‘‘अनवस्सुतो अय’’न्ति सञ्ञाय तस्स हत्थतो पटिग्गण्हन्तिया. अथ सयं अनवस्सुतापि अञ्ञं अवस्सुतं वा अनवस्सुतं वा ‘‘अवस्सुतो’’ति ञत्वा पटिग्गण्हाति, दुक्कटमेव. वुत्तञ्हेतं अनन्तरसिक्खापदे ‘‘किस्स त्वं, अय्ये, न पटिग्गण्हासीति, अवस्सुता, अय्येति, त्वं पन, अय्ये, अवस्सुताति, नाहं, अय्ये, अवस्सुता’’ति.

भोजनप्पटिग्गहणपठमसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.