५. भोजनप्पटिग्गहणपठमसिक्खापदवण्णना
पञ्चमे अवस्सुताति छन्दरागेन तिन्ता. अवस्सुतस्साति तादिसस्सेव. खादेय्य वा भुञ्जेय्य वाति एत्थ पटिग्गहणे थुल्लच्चयं, अज्झोहारे अज्झोहारे सङ्घादिसेसो.
सावत्थियं सुन्दरीनन्दं आरब्भ अवस्सुताय अवस्सुतस्स हत्थतो आमिसप्पटिग्गहणवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, एकतोअवस्सुते पटिग्गहणे दुक्कटं, अज्झोहारे अज्झोहारे थुल्लच्चयं, यक्खपेतपण्डकतिरच्छानगतमनुस्सविग्गहानं हत्थतो उभतोअवस्सुतेपि सति एसेव नयो. तत्थ पन एकतोअवस्सुते सति दुक्कटं, सब्बत्थ उदकदन्तपोनग्गहणेपि परिभोगेपि दुक्कटमेव. उभोसु अनवस्सुतेसु, ‘‘अनवस्सुतो’’ति वा ञत्वा गण्हन्तिया, उम्मत्तिकादीनञ्च अनापत्ति. उदकदन्तपोनतो अञ्ञं अज्झोहरणीयं, उभतोअवस्सुतता, सहत्था गहणं, अज्झोहरणन्ति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि पठमपाराजिकसदिसानीति.
भोजनप्पटिग्गहणपठमसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.