३. पञ्हपुच्छकवण्णना

२१५. एवं पुरिमेसुपि द्वीसूति कस्मा वुत्तं, ननु सुत्तन्तभाजनीये दुक्खनिरोधगामिनिपटिपदानिद्देसे लोकियलोकुत्तरमिस्सको मग्गो वुत्तो. तस्स हि अट्ठकथायं (विभ. अट्ठ. २०५) ‘‘चतूसु सच्चेसु उग्गहादिवसेन पुब्बभागञाणुप्पत्तिं सन्धाय इदं ‘दुक्खे ञाण’न्तिआदि वुत्तं, पटिवेधक्खणे पन एकमेव ञाणं होती’’ति सम्मादिट्ठिया, तथा सम्मासङ्कप्पादीनञ्च लोकियलोकुत्तरमिस्सकता दस्सिता ‘‘अपिचेसा सम्मादिट्ठि नाम पुब्बभागे नानाक्खणा नानारम्मणा होति, मग्गक्खणे एकक्खणा एकारम्मणा’’तिआदिना चाति? सच्चमेतं, एवं पन आगमनवसेन तत्थापि चतुसच्चकम्मट्ठानदस्सनादिमुखेन अरियोव अट्ठङ्गिको मग्गो दस्सितो. एवञ्च कत्वा ‘‘पटिवेधक्खणे पन एकमेव ञाणं होती’’ति मग्गञाणस्स एकस्सेव दुक्खञाणादिता, ‘‘मग्गक्खणे पन…पे… एकोव कुसलसङ्कप्पो उप्पज्जति, अयं सम्मासङ्कप्पो नामा’’तिआदिना मग्गसङ्कप्पादीनं सम्मासङ्कप्पादिता च निद्धारिता, पाळियञ्च अट्ठङ्गिकं मग्गं उद्दिसित्वा तमेव निद्दिसितुं ‘‘दुक्खे ञाण’’न्तिआदि वुत्तं. तेन सुत्तन्तभाजनीयेपि द्विन्नं लोकियता, द्विन्नं लोकुत्तरता वुत्ता ‘‘एवं पुरिमेसुपि द्वीसूति एतेनाति.

पञ्हपुच्छकवण्णना निट्ठिता.

सच्चविभङ्गवण्णना निट्ठिता.