७. अभिञ्ञेय्यादिवारवण्णना
१०३०. ‘‘रुप्पनलक्खणं रूपं, अनुभवनलक्खणा वेदना’’तिआदिना सामञ्ञलक्खणपरिग्गाहिका. ‘‘फुसनलक्खणो फस्सो, सातलक्खणं सुख’’न्तिआदिना विसेसलक्खणपरिग्गाहिका.
‘‘चत्तारो खन्धा सिया कुसला’’तिआदीसु इध यं वत्तब्बं, तं खन्धविभङ्गादीसु वुत्तं, तस्मा तत्थ वुत्तनयेनेव गहेतब्बन्ति अधिप्पायो. सेसं यदेत्थ न वुत्तं, तं सुविञ्ञेय्यमेवाति.
अभिञ्ञेय्यादिवारवण्णना निट्ठिता.
धम्महदयविभङ्गवण्णना निट्ठिता.
इति सम्मोहविनोदनिया टीकाय लीनत्थवण्णना
विभङ्ग-अनुटीका समत्ता.