१०. दसकनिद्देसवण्णना

९७०. सङ्कप्पनन्ति ‘‘कुसलता’’ति वुत्तपदस्स अत्थवचनं. तस्सा उपायचिन्ताय. मिच्छाभावो सावज्जभावो. तदाकारो मोहोति यथावुत्ताकारेन पवत्ते चित्तुप्पादे मोहो. तस्सापि यथावुत्तपच्चवेक्खणायपि यथाकतपापेपि. अधिमानसम्पयुत्तं सञ्जाननं पकतिपुरिसन्तरदस्सनादिवसेन पवत्तं दिट्ठिसम्पयुत्तचित्तं फलं विय विमुत्तन्ति गहितं दट्ठब्बं.

दसकनिद्देसवण्णना निट्ठिता.

तण्हाविचरितनिद्देसवण्णना

९७३. विसेसं अकत्वाति अनुपनिधानं, समतो च असमतो च उपनिधानन्ति इमं विभागं अकत्वा, यो ‘‘इत्थं, एवं, अञ्ञथा’’ति पदेहि पकासितो.

विसेसस्साति ‘‘इत्थं, एवं, अञ्ञथा’’ति यथावुत्तस्सेव विसेसस्स. दिट्ठियाति दिट्ठिया गहिताय तदविनाभाविनी तण्हा दस्सिता. सीससीसमूलकेहीति चतूहि सीसेहि, द्वादसहि च सीसमूलकेहि. सयमेव च तण्हा दस्सिताति योजना. यदि दिट्ठिमानगाहोपि इधाधिप्पेतो, यतो ‘‘तण्हामानदिट्ठिवसेन समूहगाहतो’’ति (विभ. अट्ठ. ९७३) अट्ठकथायं वुत्तं, कथं ‘‘तण्हाविचरितानी’’ति वचनन्ति आह ‘‘दिट्ठिमानेसू’’तिआदि. तंमूलकत्ताति तण्हामूलकत्ता.

९७४. न अवक्करीयतीति अनवकारी, तं अनवकारिं कत्वा, तं पदन्तरेन विभावेन्तो ‘‘अनवक्करि, तं कत्वा’’ति आह. विक्खेपनं अवयवतो विभागो. अत्ततो अविनिब्भुजित्वाति य्वायं दिट्ठिगतिकपरिकप्पितो अत्ता, ततो अविसुं कत्वा.

९७६. बहिकतानि रूपादीनि उपगन्त्वा पवत्ता तण्हा उपादायाति वुत्ताति योजना.

एकच्चस्स पुग्गलस्स एकस्मिं अत्तभावे कस्सचि तण्हाविचरितस्स असम्भवो, कस्सचिदेव सम्भवोति आह ‘‘कस्सचि सम्भवदस्सनत्थं वुत्त’’न्ति.

तण्हाविचरितनिद्देसवण्णना निट्ठिता.

खुद्दकवत्थुविभङ्गवण्णना निट्ठिता.