५. पञ्चकनिद्देसवण्णना

८०४. तमेव पञ्ञं ‘‘द्वीसु झानेसु पञ्ञा पीतिफरणेना’’तिआदिना विभजति. अभिसन्दनपरिसन्दनपरिपूरणानिपि परिप्फरणं विय फरणापीतिया, तंसहगतसुखस्स च किच्चविसेसभूतानि अधिप्पेतानीति आह ‘‘अभिसन्देतीति…पे… वेदितब्ब’’न्ति. आदिना नयेनाति ‘‘अभिसन्देती’’तिआदिना (दी. नि. १.२२६; म. नि. १.४२७) सुत्ते आगतनयेन. फरणञ्चेत्थ पीतिसुखसमुट्ठितपणीतरूपेहि कायस्स अभिब्यापनं दट्ठब्बं. आरम्मणेति पीतिफरणतासुखफरणतासीसेन वुत्तानं तिकदुकझानानं आरम्मणे. ताति पीतिफरणतासुखफरणता.

समाधिमुखेनाति समाधिं मुखं पमुखं कत्वा, समाधिसीसेनाति अत्थो, समाधिपमुखेन वा उद्देसनिद्देसेन. अञ्ञे किलेसा दिट्ठिमानादयो. अप्पयोगेनाति झानविमोक्खादीनं विय उप्पादनीयपरिकम्मपयोगेन विना. आवज्जनासदिसो हि फलसमापत्तिअत्थो सम्मसनचारो. ठपितत्ताति पवत्तितत्ता. सतिबहुलतायाति सतिया अभिण्हुप्पत्तिया. परिच्छिन्दनसतिया कालस्स सतोति दस्सेतीति योजना.

पञ्चकनिद्देसवण्णना निट्ठिता.