७. अभिञ्ञेय्यादिवारवण्णना

१०३०. ‘‘रुप्पनलक्खणं रूपं, फुसनलक्खणो फस्सो’’तिआदिना सामञ्ञविसेसलक्खणपरिग्गाहिका सलक्खणपरिग्गाहिका दिट्ठिकङ्खावितरणविसुद्धियो ञातपरिञ्ञा, ततो परं याव अनुलोमा तीरणपरिञ्ञा, उदयब्बयानुपस्सनतो पट्ठाय याव मग्गा पहानपरिञ्ञा.

तत्थ तत्थाति खन्धादीनं ताव खन्धविभङ्गादीसु पञ्हपुच्छकवारे वत्तब्बं वुत्तं, हेतुआदीनञ्च खन्धादीसु अन्तोगधत्ता तत्थ तत्थ पञ्हपुच्छकवारे वत्तब्बं वुत्तमेवाति दट्ठब्बं.

अभिञ्ञेय्यादिवारवण्णना निट्ठिता.

धम्महदयविभङ्गवण्णना निट्ठिता.

इति सम्मोहविनोदनिया लीनत्थपदवण्णना

विभङ्ग-मूलटीका समत्ता.

नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स

अभिधम्मपिटके