३. पञ्हपुच्छकवण्णना

१५०. चित्तुप्पादरूपवसेन तं तं समुदायं एकेकं धम्मं कत्वा ‘‘पञ्चपण्णास कामावचरधम्मे’’ति आह. रज्जन्तस्सातिआदीसु रागादयो छसु द्वारेसु सीलादयो च पञ्च संवरा यथासम्भवं योजेतब्बा, सम्मसनं पन मनोद्वारे एव. रूपारूपावचरधम्मेसु अभिज्झादोमनस्सादिउप्पत्ति अत्थीति ततो सतिसंवरो ञाणवीरियसंवरा च यथायोगं योजेतब्बा. परिग्गहवचनेन सम्मसनपच्चवेक्खणानि सङ्गण्हाति. तेयेवाति चत्तारो खन्धा वुत्ता.

समाने देसितब्बे देसनामत्तस्स परिवट्टनं परिवट्टो. तीसुपि परिवट्टेसु कत्थचि किञ्चि ऊनं अधिकं वा नत्थीति कत्वा आह ‘‘एकोव परिच्छेदो’’ति.

पञ्हपुच्छकवण्णना निट्ठिता.

खन्धविभङ्गवण्णना निट्ठिता.