५. पञ्चकनिद्देसवण्णना

१९१. पठमपञ्चके उद्देसेनेव पुग्गलविभागो विञ्ञायतीति यथा तेसु पटिपज्जितब्बं, ताय पटिपत्तिया ते विभजन्तो ‘‘तत्र य्वाय’’न्तिआदिमाह. आरम्भसद्दोति आरम्भकिरियावाचको सद्दोति अत्थो. फलुप्पत्तिया मग्गकिच्चं निट्ठितं होतीति ‘‘मग्गकिच्चवसेन फलमेव वुत्त’’न्ति आह. आयाचनसाधूति न पसंसनादिसाधूति अत्थो.

१९२. आदितो धेय्यं ठपेतब्बं आधेय्यं, दस्सनसवनपटिवचनदानवसेन मुखेन विय पवत्तं गहणं मुखन्ति दट्ठब्बं. तं मुखं आधेय्यं, गहणत्थं पकतिमुखमेव वा आधेय्यं यस्स सो आधेय्यमुखो, अविचारेत्वा आदिकथाय एव ठपितगहणोति वुत्तं होति.

१९४. रजग्गस्मिन्ति रजग्गभावे.

१९९. गवा खीरं अग्गमक्खायतीति न एवं सम्बन्धो, उप्पत्तितो पन पञ्च गोरसे दस्सेत्वा तेसु सप्पिमण्डस्स अग्गभावदस्सनत्थं ‘‘गवा खीर’’न्तिआदि वुत्तं. तेनाह ‘‘गावितो खीरं नाम होती’’तिआदि.

पञ्चकनिद्देसवण्णना निट्ठिता.