९-१०. अभिसन्दसुत्तादिवण्णना

३९-४०. नवमे पुञ्ञाभिसन्दाति पुञ्ञनदियो. कुसलाभिसन्दाति कुसलानं पवाहा. सुखस्साहाराति सुखपच्चया. अग्गानीति ञातत्ता अग्गञ्ञानि. चिररत्तं ञातत्ता रत्तञ्ञानि. अरियानं साधूनं वंसानीति ञातत्ता वंसञ्ञानि. पोराणानं आदिपुरिसानं एतानीति पोराणानि. सब्बसो केनचिपि पकारेन साधूहि न किण्णानि न खित्तानि छड्डितानीति असंकिण्णानि. अयञ्च नयो नेसं यथा अतीते, एवं एतरहि अनागते चाति आह ‘‘असंकिण्णपुब्बानि न संकियन्ति न संकियिस्सन्ती’’ति. ततो एव अप्पटिकुट्ठानि. न हि कदाचि विञ्ञू समणब्राह्मणा हिंसादिपापधम्मं अनुजानन्ति. अपरिमाणानं सत्तानं अभयं देतीति सब्बेसु भूतेसु निहितदण्डत्ता सकलस्सपि सत्तकायस्स भयाभावं देति. अवेरन्ति वेराभावं. अब्याबज्झन्ति निद्दुक्खतं. एवमेत्थ सङ्खेपतो पाळिवण्णना वेदितब्बा. दसमे नत्थि वत्तब्बं.

अभिसन्दसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.

दानवग्गवण्णना निट्ठिता.