१४. आसवक्खयसुत्तं

९२२. ‘‘इमेसञ्च पनाहं, आवुसो, चतुन्नं सतिपट्ठानानं भावितत्ता बहुलीकतत्ता आसवानं खया अनासवं चेतोविमुत्तिं पञ्ञाविमुत्तिं दिट्ठे धम्मे सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा उपसम्पज्ज विहरामी’’ति. चुद्दसमं.

दुतियो वग्गो.

तस्सुद्दानं –

महाभिञ्ञं इद्धि दिब्बं, चेतोपरियं ठानं कम्मं;

सब्बत्थधातुधिमुत्ति, इन्द्रियं झानं तिस्सो विज्जाति.

अनुरुद्धसंयुत्तं अट्ठमं.