१०. दुतियउप्पन्नसुत्तं

१९१. ‘‘सत्तिमे, भिक्खवे, बोज्झङ्गा भाविता बहुलीकता अनुप्पन्ना उप्पज्जन्ति, नाञ्ञत्र सुगतविनया. कतमे सत्त? सतिसम्बोज्झङ्गो…पे… उपेक्खासम्बोज्झङ्गो – इमे खो, भिक्खवे, सत्त बोज्झङ्गा भाविता बहुलीकता अनुप्पन्ना उप्पज्जन्ति, नाञ्ञत्र सुगतविनया’’ति. दसमं.

पब्बतवग्गो पठमो.

तस्सुद्दानं –

हिमवन्तं कायं सीलं, वत्थं भिक्खु च कुण्डलि;

कूटञ्च उपवानञ्च, उप्पन्ना अपरे दुवेति.