१०. दुतियसिनेरुपब्बतराजसुत्तं

११२०. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, सिनेरुपब्बतराजायं परिक्खयं परियादानं गच्छेय्य, ठपेत्वा सत्त मुग्गमत्तियो पासाणसक्खरा. तं किं मञ्ञथ, भिक्खवे, कतमं नु खो बहुतरं – यं वा सिनेरुस्स पब्बतराजस्स परिक्खीणं परियादिन्नं, या वा सत्त मुग्गमत्तियो पासाणसक्खरा अवसिट्ठा’’ति? ‘‘एतदेव, भन्ते, बहुतरं सिनेरुस्स पब्बतराजस्स यदिदं परिक्खीणं परियादिन्नं; अप्पमत्तिका सत्त मुग्गमत्तियो पासाणसक्खरा अवसिट्ठा. सङ्खम्पि न उपेन्ति, उपनिधम्पि न उपेन्ति, कलभागम्पि न उपेन्ति सिनेरुस्स पब्बतराजस्स परिक्खीणं परियादिन्नं उपनिधाय सत्त मुग्गमत्तियो पासाणसक्खरा अवसिट्ठा’’ति. ‘‘एवमेव खो, भिक्खवे, अरियसावकस्स दिट्ठिसम्पन्नस्स पुग्गलस्स अभिसमेताविनो एतदेव बहुतरं दुक्खं यदिदं परिक्खीणं परियादिन्नं; अप्पमत्तकं अवसिट्ठं. सङ्खम्पि न उपेति, उपनिधम्पि न उपेति, कलभागम्पि न उपेति, पुरिमं दुक्खक्खन्धं परिक्खीणं परियादिन्नं उपनिधाय यदिदं सत्तक्खत्तुपरमता; यो ‘इदं दुक्ख’न्ति यथाभूतं पजानाति…पे… ‘अयं दुक्खनिरोधगामिनी पटिपदा’ति यथाभूतं पजानाति’’.

‘‘तस्मातिह, भिक्खवे, ‘इदं दुक्ख’न्ति योगो करणीयो…पे… ‘अयं दुक्खनिरोधगामिनी पटिपदा’ति योगो करणीयो’’ति. दसमं.

पपातवग्गो पञ्चमो.

तस्सुद्दानं –

चिन्ता पपातो परिळाहो, कूटं वालन्धकारो च;

छिग्गळेन च द्वे वुत्ता, सिनेरु अपरे दुवेति.