१. सीसपावनसुत्तं

११०१. एकं समयं भगवा कोसम्बियं विहरति सीसपावने [सिंसपावने (सी. पी.)]. अथ खो भगवा परित्तानि सीसपापण्णानि पाणिना गहेत्वा भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘तं किं मञ्ञथ, भिक्खवे, कतमं नु खो बहुतरं – यानि वा मया परित्तानि सीसपापण्णानि पाणिना गहितानि यदिदं उपरि सीसपावने’’ति? ‘‘अप्पमत्तकानि, भन्ते, भगवता परित्तानि सीसपापण्णानि पाणिना गहितानि; अथ खो एतानेव बहुतरानि यदिदं उपरि सीसपावने’’ति. ‘‘एवमेव खो, भिक्खवे, एतदेव बहुतरं यं वो मया अभिञ्ञाय अनक्खातं. कस्मा चेतं, भिक्खवे, मया अनक्खातं? न हेतं, भिक्खवे, अत्थसंहितं नादिब्रह्मचरियकं न निब्बिदाय न विरागाय न निरोधाय न उपसमाय न अभिञ्ञाय न सम्बोधाय न निब्बानाय संवत्तति; तस्मा तं मया अनक्खातं’’.

‘‘किञ्च, भिक्खवे, मया अक्खातं? ‘इदं दुक्ख’न्ति, भिक्खवे, मया अक्खातं, ‘अयं दुक्खसमुदयो’ति मया अक्खातं, ‘अयं दुक्खनिरोधो’ति मया अक्खातं, ‘अयं दुक्खनिरोधगामिनी पटिपदा’ति मया अक्खातं’’.

‘‘कस्मा चेतं, भिक्खवे, मया अक्खातं? एतञ्हि, भिक्खवे, अत्थसंहितं एतं आदिब्रह्मचरियकं एतं निब्बिदाय विरागाय निरोधाय उपसमाय अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति; तस्मा तं मया अक्खातं.

‘‘तस्मातिह, भिक्खवे, ‘इदं दुक्ख’न्ति योगो करणीयो…पे… ‘अयं दुक्खनिरोधगामिनी पटिपदा’ति योगो करणीयो’’ति. पठमं.