८. विज्जासुत्तं

१०८८. अथ खो अञ्ञतरो भिक्खु येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो सो भिक्खु भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘विज्जा, विज्जा’ति, भन्ते, वुच्चति. कतमा नु खो, भन्ते, विज्जा; कित्तावता च विज्जागतो होती’’ति? ‘‘यं खो, भिक्खु, दुक्खे ञाणं, दुक्खसमुदये ञाणं, दुक्खनिरोधे ञाणं, दुक्खनिरोधगामिनिया पटिपदाय ञाणं – अयं वुच्चति, भिक्खु, विज्जा; एत्तावता च विज्जागतो होती’’ति.

‘‘तस्मातिह, भिक्खु, ‘इदं दुक्ख’न्ति योगो करणीयो…पे… ‘अयं दुक्खनिरोधगामिनी पटिपदा’ति योगो करणीयो’’ति. अट्ठमं.