८. वस्ससुत्तं

१०३४. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, उपरिपब्बते थुल्लफुसितके देवे वस्सन्ते तं उदकं यथानिन्नं पवत्तमानं पब्बतकन्दरपदरसाखा परिपूरेति, पब्बतकन्दरपदरसाखा परिपूरा कुसोब्भे परिपूरेन्ति, कुसोब्भा परिपूरा महासोब्भे परिपूरेन्ति, महासोब्भा परिपूरा कुन्नदियो परिपूरेन्ति, कुन्नदियो परिपूरा महानदियो परिपूरेन्ति, महानदियो परिपूरा महासमुद्दं [महासमुद्दसागरं (सब्बत्थ) सं. नि. ४.७०] परिपूरेन्ति; एवमेव खो, भिक्खवे, अरियसावकस्स यो च बुद्धे अवेच्चप्पसादो, यो च धम्मे अवेच्चप्पसादो, यो च सङ्घे अवेच्चप्पसादो, यानि च अरियकन्तानि सीलानि – इमे धम्मा सन्दमाना पारं गन्त्वा आसवानं खयाय संवत्तन्ती’’ति. अट्ठमं.