५. दुतियदेवपदसुत्तं

१०३१. ‘‘चत्तारिमानि, भिक्खवे, देवानं देवपदानि अविसुद्धानं सत्तानं विसुद्धिया अपरियोदातानं सत्तानं परियोदपनाय.

‘‘कतमानि चत्तारि? इध, भिक्खवे, अरियसावको बुद्धे अवेच्चप्पसादेन समन्नागतो होति – इतिपि सो भगवा…पे… सत्था देवमनुस्सानं बुद्धो भगवाति. सो इति पटिसञ्चिक्खति – ‘किं नु खो देवानं देवपद’न्ति? सो एवं पजानाति – ‘अब्याबज्झपरमे ख्वाहं एतरहि देवे सुणामि. न च खो पनाहं किञ्चि ब्याबाधेमि तसं वा थावरं वा. अद्धाहं देवपदधम्मसमन्नागतो विहरामी’’’ति. इदं पठमं देवानं देवपदं अविसुद्धानं सत्तानं विसुद्धिया अपरियोदातानं सत्तानं परियोदपनाय.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, अरियसावको धम्मे…पे… सङ्घे…पे….

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, अरियसावको अरियकन्तेहि सीलेहि समन्नागतो होति अखण्डेहि…पे… समाधिसंवत्तनिकेहि. सो इति पटिसञ्चिक्खति – ‘किं नु खो देवानं देवपद’न्ति? सो एवं पजानाति – ‘अब्याबज्झपरमे ख्वाहं एतरहि देवे सुणामि. न खो पनाहं किञ्चि ब्याबाधेमि तसं वा थावरं वा. अद्धाहं देवपदधम्मसमन्नागतो विहरामी’ति. इदं चतुत्थं देवानं देवपदं अविसुद्धानं सत्तानं विसुद्धिया अपरियोदातानं सत्तानं परियोदपनाय. इमानि खो, भिक्खवे, चत्तारि देवानं देवपदानि अविसुद्धानं सत्तानं विसुद्धिया अपरियोदातानं सत्तानं परियोदपनाया’’ति. पञ्चमं.