१०. दुतियब्रह्मचरियसुत्तं

४०. सावत्थिनिदानं. ‘‘ब्रह्मचरियञ्च वो, भिक्खवे, देसेस्सामि, ब्रह्मचरियत्थञ्च. तं सुणाथ. कतमञ्च, भिक्खवे, ब्रह्मचरियं? अयमेव अरियो अट्ठङ्गिको मग्गो, सेय्यथिदं – सम्मादिट्ठि…पे… सम्मासमाधि. इदं वुच्चति, भिक्खवे, ब्रह्मचरियं. कतमो च, भिक्खवे, ब्रह्मचरियत्थो? यो खो, भिक्खवे, रागक्खयो दोसक्खयो मोहक्खयो – अयं वुच्चति, भिक्खवे, ब्रह्मचरियत्थो’’ति. दसमं.

पटिपत्तिवग्गो चतुत्थो.

तस्सुद्दानं –

पटिपत्ति पटिपन्नो च, विरद्धञ्च पारंगमा;

सामञ्ञेन च द्वे वुत्ता, ब्रह्मञ्ञा अपरे दुवे;

ब्रह्मचरियेन द्वे वुत्ता, वग्गो तेन पवुच्चतीति.