८. आसवपञ्हासुत्तं

३२१. ‘‘‘आसवो, आसवो’ति, आवुसो सारिपुत्त, वुच्चति. कतमो नु खो, आवुसो, आसवो’’ति? ‘‘तयो मे, आवुसो, आसवा. कामासवो, भवासवो, अविज्जासवो – इमे खो, आवुसो, तयो आसवा’’ति. ‘‘अत्थि पनावुसो, मग्गो अत्थि पटिपदा एतेसं आसवानं पहानाया’’ति? ‘‘अत्थि खो, आवुसो, मग्गो अत्थि पटिपदा एतेसं आसवानं पहानाया’’ति. ‘‘कतमो पनावुसो, मग्गो कतमा पटिपदा एतेसं आसवानं पहानाया’’ति? ‘‘अयमेव खो, आवुसो, अरियो अट्ठङ्गिको मग्गो एतेसं आसवानं पहानाय, सेय्यथिदं – सम्मादिट्ठि सम्मासङ्कप्पो सम्मावाचा सम्माकम्मन्तो सम्माआजीवो सम्मावायामो सम्मासति सम्मासमाधि. अयं खो, आवुसो, मग्गो अयं पटिपदा, एतेसं आसवानं पहानाया’’ति. ‘‘भद्दको, आवुसो, मग्गो भद्दिका पटिपदा, एतेसं आसवानं पहानाय. अलञ्च पनावुसो सारिपुत्त, अप्पमादाया’’ति. अट्ठमं.