१२. उपादानपञ्हासुत्तं

३२५. ‘‘‘उपादानं, उपादान’न्ति, आवुसो सारिपुत्त, वुच्चति. कतमं नु खो, आवुसो, उपादान’’न्ति? ‘‘चत्तारिमानि, आवुसो, उपादानानि. कामुपादानं, दिट्ठुपादानं सीलब्बतुपादानं, अत्तवादुपादानं – इमानि खो, आवुसो, चत्तारि उपादानानी’’ति. ‘‘अत्थि पनावुसो, मग्गो अत्थि पटिपदा, एतेसं उपादानानं पहानाया’’ति? ‘‘अत्थि खो, आवुसो, मग्गो अत्थि पटिपदा, एतेसं उपादानानं पहानाया’’ति. ‘‘कतमो पनावुसो, मग्गो कतमा पटिपदा, एतेसं उपादानानं पहानाया’’ति? ‘‘अयमेव खो, आवुसो, अरियो अट्ठङ्गिको मग्गो, एतेसं उपादानानं पहानाय, सेय्यथिदं – सम्मादिट्ठि सम्मासङ्कप्पो सम्मावाचा सम्माकम्मन्तो सम्माआजीवो सम्मावायामो सम्मासति सम्मासमाधि. अयं खो, आवुसो, मग्गो अयं पटिपदा, एतेसं उपादानानं पहानाया’’ति. ‘‘भद्दको, आवुसो, मग्गो भद्दिका पटिपदा, एतेसं उपादानानं पहानाय. अलञ्च पनावुसो सारिपुत्त, अप्पमादाया’’ति. द्वादसमं.