९. उपट्ठितस्सतिसुत्तं

३०२. ‘‘उपट्ठितस्सति च होति, पञ्ञवा च होति – इमेहि खो, अनुरुद्ध, पञ्चहि धम्मेहि समन्नागतो मातुगामो कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जती’’ति. नवमं.

इमे अट्ठ सुत्तन्तसङ्खेपा.