३. दुतियआकाससुत्तं

२६१. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, आकासे विविधा वाता वायन्ति. पुरत्थिमापि वाता वायन्ति…पे… अधिमत्तापि वाता वायन्ति. एवमेव खो, भिक्खवे, इमस्मिं कायस्मिं विविधा वेदना उप्पज्जन्ति, सुखापि वेदना उप्पज्जति, दुक्खापि वेदना उप्पज्जति, अदुक्खमसुखापि वेदना उप्पज्जती’’ति. ततियं.