१०. दुतियहत्थपादोपमसुत्तं

२३७. ‘‘हत्थेसु, भिक्खवे, सति आदाननिक्खेपनं होति; पादेसु सति अभिक्कमपटिक्कमो होति; पब्बेसु सति समिञ्जनपसारणं होति; कुच्छिस्मिं सति जिघच्छा पिपासा होति. एवमेव खो, भिक्खवे, चक्खुस्मिं सति चक्खुसम्फस्सपच्चया उप्पज्जति अज्झत्तं सुखं दुक्खं…पे… जिव्हाय सति…पे… मनस्मिं सति मनोसम्फस्सपच्चया उप्पज्जति अज्झत्तं सुखं दुक्खं…पे….

‘‘हत्थेसु, भिक्खवे, असति आदाननिक्खेपनं न होति; पादेसु असति अभिक्कमपटिक्कमो न होति; पब्बेसु असति समिञ्जनपसारणं न होति; कुच्छिस्मिं असति जिघच्छा पिपासा न होति. एवमेव खो, भिक्खवे, चक्खुस्मिं असति चक्खुसम्फस्सपच्चया नुप्पज्जति अज्झत्तं सुखं दुक्खं…पे… जिव्हाय असति जिव्हासम्फस्सपच्चया नुप्पज्जति…पे… मनस्मिं असति मनोसम्फस्सपच्चया नुप्पज्जति अज्झत्तं सुखं दुक्ख’’न्ति. दसमं.

समुद्दवग्गो अट्ठरसमो.

तस्सुद्दानं –

द्वे समुद्दा बाळिसिको, खीररुक्खेन कोट्ठिको;

कामभू उदायी चेव, आदित्तेन च अट्ठमं;

हत्थपादूपमा द्वेति, वग्गो तेन पवुच्चतीति.