६०. बाहिरायतनअनत्तसुत्तं
२२७. ‘‘रूपा, भिक्खवे, अनत्ता. सद्दा… गन्धा… रसा… फोट्ठब्बा… धम्मा अनत्ता. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति.
सट्ठिपेय्यालवग्गो सत्तरसमो.
तस्सुद्दानं –
छन्देनट्ठारस होन्ति, अतीतेन च द्वे नव;
यदनिच्चाट्ठारस वुत्ता, तयो अज्झत्तबाहिरा;
पेय्यालो सट्ठिको वुत्तो, बुद्धेनादिच्चबन्धुनाति.
सुत्तन्तानि सट्ठि.